چگونگی آموزش مستقل خوابیدن به فرزندان

0 ۱۰۸

آموزش تنهایی خوابیدن به فرزندان

کودکان وقتی بزرگ می شوند کم باید بتوانند به تنهایی و مستقل از پدر و مادر در اتاق خود بخوابند.

اضطراب، نا امنی، عوامل حواس پرتی، همه ی این ها می توانند فرزند کوچکتان را مستقیم از رختخوابش به رختخواب شما بفرستد. خوشبختانه شما می توانید این عادت خوابیدن را بشکنید.

اینجا نحوه ی تشویق فرزندتان به مستقل خوابیدن وجود دارد.

  1. عوامل حواس پرتی را از بین ببرید

تلویزیون، رایانه، و سایر وسایل الکترونیکی را از اتاق فرزندتان خارج کنید تا یک محیط خواب راحت برای او ایجاد کنید. دکتر جودیت اووِنز یکی از نویسندگان “مسئولیت خواب فرزندتان را به عهده بگیرید” می گوید: “تحریک ناشی از تلویزیون یا بازی های ویدئویی و نور صفحه نمایش رایانه و تلویزیون هر دو خوابیدن را سخت می کنند”. “مطمئنا، نور کم؛ مثلا یک لامپ کوچک برای بچه هایی که نیاز به روشنایی دارند، کفایت می کند”.

  1. یک برنامه ی خواب روتین مقرر کنید

یک حمام گرم بگیرید، لباس راحتی به تن کنید، مسواک بزنید، و داستان های قبل از خواب بخوانید، عادت کردن به انجام این فعالیت های روزانه می تواند به بچه های کوچک کمک کند در مورد رفتن به رختخواب احساس امنیت بیشتری داشته باشند. دکتر جودیت اووِنز می گوید: “کودکان را از لحاظ روانی آماده کنید و اضطراب شبانه ی آنها را کم کنید”. “این کار سطح استرس را کاهش می دهد و مراحلی را ایجاد می کند که کودک می تواند پیش بینی کند و می داند که این مراحل باعث خواهند شد او بخوابد”.

  1. حضور خود را کم رنگ کنید

دکتر جودیت اووِنز می گوید: قبل از اینکه کودکتان بخوابد اتاق را ترک کنید، بنابراین “او به حضور والدین وابسته نیست”. اگر هم در اتاقش می مانید، کنار او دراز نکشید و یا با او ارتباط برقرار نکنید. هر شب در حالیکه او در حال خوابیدن است فاصله ی خود را با رختخوابش بیشتر کنید تا به تدریج وابستگیش به شما کم شود.

 

  1. در او احساس امنیت ایجاد کنید

 

عدم حضور شما یا فکر هیولایی که زیر تخت او خوابیده است، می تواند کودک شما را برای تمام شب بیدار نگه دارد. بیداری را برای او لذت بخش کنید و ترس هایش را با اشیاء دلگرم کننده مثل عروسک های پولیشی، پتو یا حتی یک تنگ ماهی قرمز از بین ببرید. دکتر جودیت اووِنز می گوید: “اجازه دهید چیزهای دیگری در اتاق باشد که فرزندتان اطمینان خاطر داشته باشد”.

 

  1. فقط گاهی و خیلی آرام به او سر بزنید

بسیاری از والدین ترجیح می دهند فرزندانشان را در رختخواب بگذارند و به آنها بگویند کمی دیرتر بر می گردند و به آنها سر می زنند. سر قولتان بمانید، اما منتظر فواصل زمانی طولانی تر باشید. در حالت ایده آل، او در یکی از این فواصل زمانی خواهد خوابید. دکتر جودیت اووِنز پیشنهاد می کند که با یک دوره ی انتظار 5 تا 10 دقیقه ای شروع کنید. اگر کمتر از 5 دقیقه بر می گردید، احتمالا بیدار خواهد ماند. او می گوید: “اما اگر بیش از حد طول بکشد، ممکن است کودک دچار استرس و آشفتگی شود، که این اوضاع را بدتر می کند”.

 

 

  1. برای خوابیدن در اتاق خودش مقاومت نشان دهید

دکتر جودیت اووِنز می گوید: اگر کودک شما نیمه شب به رختخواب شما می آید، بدون هیچ حرف و صحبتی او را به اتاق خودش باز گردانید. خیلی ساده برایش توضیح دهید که “تو باید در رختخوابت بمانی”. بسیار مهم است که هر بار که این اتفاق می افتد برای بازگرداندن او به رختخوابش ثابت قدم باشید. او می گوید: “اگر هر بار این کار را نکنید، به فرزندتان یاد می دهید که بیشتر سماجت کند”.

 

  1. به رفتار خوب جایزه بدهید

رفتارهای ناخوشایند مثل گریه کردن را نادیده بگیرید. بعد از یک شب خوب، اجازه دهید کودکتان آن چیزی که دوست دارد را برای صبحانه میل کند یا لباس روز بعدش را خودش انتخاب کند. دکتر جودیت اووِنز می گوید: “این کار به آنها کمک می کند رفتار را به پاداش ربط دهند”.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 1 میانگین: 1]
ممکن است شما دوست داشته باشید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 × 4 =