چگونه به کودکان یاد بدهیم وسایل بازی شان را با دیگران به اشتراک بگذارند؟

چگونه به بچه ها یاد دهیم وسایلشان را با خواهر و برادرهای کوچکتر خود به اشتراک بگذارند؟

خیلی پیش می آید که وقتی برای کودکی وسیله بازی می خریم باید به اندازه هزینه ای که برای خرید آن کرده ایم برای خواهر و برادر کودک نیز همان میزان هزینه را پرداخت کنیم . وجود این مشکل و به وجود آمدن حسادت در کودکان امری فراگیر است!

معمولا رقابت بین خواهر و برادرها و به صورت کلی بین بچه های یک خوانواده وقتی شروع می شود که بچه های کوچکتر شروع به راه رفتن می کنند و سمت وسایل خواهر یا برادر بزرگترشان می روند.

از طرفی چون بچه های بزرگ تر خوانواده فکر می کنند که پدر و مادرشان بچه های کوچک را بیشتر از آن ها دوست دارند ممکن است از خواهر یا برادر کوچکتر خود متنفر بشوند .برای این که این موارد پیش نیاید می توانیم به کودک آموزش دهیم وسایل بازی خود را با خواهر و برادر خود به اشتراک  بگذارند و در اجرای درست اشتراک گذاری وسایل بازی قانون مدار باشند.

مادر یک کودک از پزشک متخصص کودکان در مورد به اشتراک گذاشتن وسایل بین خواهرها و برادر ها سوالی پرسید.

اخیرا کودک 3 ساله ی من با خرس عروسکی مورد علاقه اش بازی می کرد، و کودک 8 ماهه ام سعی کرد آن را از دستش بکشد. فرزند بزرگترم اجازه نداد که خرسش را بگیرد و او شروع به گریه کرد. وقتی فرزندم نمی خواهد اسباب بازیهایش را به برادر کوچکترش بدهد، من باید چه کاری انجام دهم؟ آیا منطقی ست که او نخواهد چیزهایی که دارد را به دیگران بدهد؟

من به چهره ی بهت زده (و خشمگین) پسرم فکر می کنم که وقتی اولین بار خواهر 6 ماهه اش به برج ساخته شده ی او دست پیدا کرد و تمامش را نقش بر زمین کرد.

صحبت کردن با بچه ها در مورد این نوع چالش ها به همان اندازه سخت است که بخواهید با وجود خواهر یا برادر دیگر، برخی از درس های مهم زندگی را به آنها آموزش دهید: اگر از نظر مکانی بچه ها در کنار والدین می خوابند اینکه چه کسی نزدیک پدر یا مادر بخوابد نیز یک معضل است، به جای اینکه از دعواهای بین فرزندانتان بترسید، این فرصت ها را غنیمت بشمارید تا به بچه ها در یادگیری مهارت های انتقادی کمک کنید که در این صورت باعث حل اختلاف و پایان بگو مگو می شود.

از بروز مشکلات جلوگیری کنید و روحیه به اشتراک گذاری را پرورش دهید

گام اول پیشگیری ست. با اینکه مهم است دخترتان به اشتراک گذاشتن را یاد بگیرد اما برای او منطقی ست که نخواهد اجازه دهد برادر کوچکترش با بعضی از اسباب بازیهایش بازی کند. شما می توانید به او کمک کنید اسباب بازی هایی که می خواهد خودش با آنها بازی کند را انتخاب کرده و با خودش به اتاقش ببرد یا وقتی با آنها بازی کند که برادرش خواب است. (حتی ممکن است تصمیم بگیرید برخی از اسباب بازی های دخترتان را تفکیک کنید به خصوص آنهایی که دارای قطعات کوچک هستند و ممکن است خطر خفگی داشته باشند.) یکی دیگر از گزینه ها این است که راهکارهایی را پیشنهاد دهید که دخترتان بتواند برای جلوگیری از درگیری از اسباب بازی هایش جایی استفاده کند که برادرش نمی تواند به آن دسترسی پیدا کند مثلا روی میز یا روی تختش.

هنگامی که درگیری اتفاق می افتد، به فرزندتان بگویید که می دانید چرا ناراحت است. “وقتی برادرت می خواهد با اسباب بازی هایت بازی کند، تو خیلی عصبانی می شوی. به اشتراک گذاشتن کار سختی ست”. “بعد، به او کمک کنید با برادرش همدردی کند: او فقط می خواهد بداند این چیست و دوست دارد با تو بازی کند. او به کاری که تو انجام می دهی علاقه مند شده و نمی خواهد تو را ناراحت و عصبی کند”. درک احساسات و توانایی قرار دادن خود جای یکدیگر به بچه ها کمک می کند به مرحله ی سوم بروند یعنی پیدا کردن راه حل برای این مشکل.

با دخترتان هم فکری کنید و از او بپرسید چگونه می تواند این مشکل را حل کند. هر چقدر بیشتر درگیر حل مشکل شود، تمایلش برای پیدا کردن راه حل بیشتر خواهد بود. به عنوان مثال، وقتی پسرتان توپ خواهرش را بر می دارد و اجازه نمی دهد او بازی کند، به دخترتان کمک کنید توپ دیگری برای او پیدا کند که بتواند با آن بازی کند. به او کمک کنید در مورد کلماتی که می تواند برای بیان احساساتش از آنها استفاده کند، فکر کند، مانند: “لطفا عروسک من را بر ندار”. این لحظه ی قابل آموزش به دخترتان اجازه می دهد بداند شما باور دارید که او می تواند خودش چالش هایش را حل کند.

گاهی نیاز است چیزی به اشتراک گذاشته نشود

علاوه بر این، در حالیکه برای بچه ها مهم است که یاد بگیرند با یکدیگر بازی کنند و یک رابطه ی دوستانه ی قوی بسازند، اما خوب است این اجازه را هم به دخترتان بدهید تا گاهی با برادر کوچکش بازی نکند. هر دوی آنها باید فرصتی برای تنها بازی کردن داشته باشند بدون اینکه نگران این باشند که خواهر یا برادرشان وارد بازی آنها شوند و “همه چیز” را خراب خواهند کرد. همچنین، به دخترتان کمک کنید به چیزهایی فکر کند که وقتی خودش مشغول بازی ست برادرش می تواند در کنار او با آنها بازی کند. به عنوان مثال، وقتی دخترتان مشغول بازی با خانه سازی ست شما می توانید برای پسرتان داستان بخوانید. به این ترتیب آنها از کنار هم بودن لذت می برند بدون اینکه برای یکدیگر دردسری درست کنند. سپس می توانید از دخترتان اجازه بگیرید که بگذارد برادرش با یک ضربه تمام برج ساخته شده ی او را خراب کند.

در نهایت، به دنبال روش هایی باشید که بچه هایتان بتوانند با یکدیگر از آن لذت ببرند. شما می توانید به فرزند کوچکتان یک جغجغه بدهید تا آن را تکان دهد در حالیکه دخترتان با اسباب بازی دیگری بازی می کند. آنها می توانند در اتومبیل قایموشک بازی کنند یا برای هم شکلک در بیاورند. به زودی، دخترتان به جای اینکه برادر کوچکش را به عنوان یک مزاحم برای خراب کردن سرگرمی هایش ببیند، او را به عنوان یک دوست خاص خواهد پذیرفت، و در نهایت لحظات روزانه ی دوست داشتنی که همه چیز را با هم به اشتراک می گذارند، به یک رابطه ی دوستانه ی طولانی مدت تبدیل خواهد شد.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 1 میانگین: 5]
ممکن است شما دوست داشته باشید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 + دو =