چگونه به فرزندمان کمک کنیم تا خجالتی نباشد؟

0 ۱۵۲

چگونه به کودکان کمک کنیم خجالتی نباشند

اگر فرزند شما در جمع نمی تواند به خوبی سخنرانی کند پست مربوط به این را در اینجا بخوانید:

چگونه به فرزندمان کمک کنیم تا در جمع بتواند صحبت کند؟

اگر فرزندتان به راحتی خجالت زده می شود، می توانید به او کمک کنید با احساسات نا خوشایندش کنار بیاید.

آیا می خواهید فرزند 5 – 6 ساله تان از خجالت سرخ شود؟ به او بگویید چقدر خوش تیپ است. او را به رئیس خود معرفی کنید. به دوست جدید زیبایش اشاره کنید. بله، واقعا خجالت زده کردن کودکان کار آسانی ست.

دکتر اِلِئورا ویلگاس- ریمرز استاد یار آموزش ابتدایی در کالج ویلاک در بوستون می گوید: اگرچه خجالت کشیدن تا سنین نوجوانی به اوج خود می رسد، اما احساسات خجالت آور در سنین 5 و 6 سال اتفاق می افتند. او توضیح می دهد “بچه ها در این سن روی مقایسه شدن و اینکه از نظر هم سن و سال ها چطور به نظر می رسند تمرکز می کنند، بنابراین متفاوت بودن به هر نحوی می تواند باعث ناراحتی شود”. از آن فراتر، مدرسه با قوانین و وظایف جدید همراه است. بعضی بچه ها وقتی اشتباهی مرتکب می شوند، شرمنده و خجالت زده می شوند.

در حالیکه احساس خجالت می تواند یک نشانه ی مثبت یعنی (نشان دهنده ی رشد استانداردهای شخصیتی) باشد اما یک کودک باید یاد بگیرد چطور با آن کنار بیاید. اجازه دهید شما را راهنمایی کنیم که چطور می توانید فرزندتان را از حالت سرخ شده ی خود به حالت عادی بازگردانید.

لباسی که می پوشم

احتمالا تا چند سال پیش فرزندتان عاشق خود نمایی بود—و برایش اهمیتی نداشت که بدون لباس یا حتی با لباس زیر به این طرف و آن طرف بدود. اما الان کمی ماخوذ به حیا شده است. و برخی عملکردهای آزاردهنده ی جسمی را احساس می کند.

دکتر اریک فیشر روانشناس و نویسنده ی کتاب “هنر والدین توانمند: کتاب راهنمایی که می خواهید بچه هایتان با آن آشنا شوند” می گوید: بچه های این سن می دانند که پسرها و دخترها بخش های متفاوتی دارند، اما اکنون به سایر تفاوت های بدن مانند: قد، وزن، و شکل و اندازه ی چشم ها، بینی و گوش ها بیشتر توجه می کنند. دکتر فیشر می گوید: “این مقایسه ها طبیعی ست، اما اگر کودکی می بیند که به نوعی متفاوت است—ممکن است اضافه وزن داشته باشد، عینک بزند یا بینیش از بینی دوستانش بزرگتر باشد، همه ی اینها میتواند موجب خجالت او شوند.

برای اینکه به فرزندتان کمک کنید درک کند بدن هر کس منحصر به فرد است، کتاب هایی مثل (متفاوت بودن خوب است نوشته ی تاد پار یا من خودم را دوست دارم نوشته ی نانسی کارلسون) را برایش بخوانید. دکتر کرت کلینیپیتر استاد یار مرکز توسعه ی رفتاری کودکان و نوجوانان در مرکز پزشکی ویک فارست در وینستون سالم در کارولینای شمالی می گوید: “در خانه به او بگویید که بدنش متعلق به اوست و او حق دارد حریم خصوصی خود را حفظ کند”. به او اجازه دهید هر وقت که می خواهد لباسش را عوض کند درب را ببندد و هرگز او را برای برقراری ارتباط با کسی که دوست ندارد تحت فشار قرار ندهید (مثلا عمه کتی و آن ماچ های آبدارش). عملکردهای جسمی را برایش ساده کنید. دکتر کلینیپیتر پیشنهاد می کند که برایش توضیح دهید که همه گاهی گاز معده رها می کنند، آروغ می زنند و شکمشان قار و قور می کند، اما اگر از بقیه عذرخواهی کند و آن را به یک مسئله ی بزرگ تبدیل نکند، احتمالا دیگران هم به سادگی از کنارش می گذرند.

تمام نگاه ها به من دوخته شده

وقتی که دخترتان را به همکارانتان معرفی می کنید، چه اتفاقی می افتد؟ او به زمین نگاه می کند، پشت شما پنهان می شود یا خودش را با چیزی سرگرم می کند. دکتر ویلیگاس ریمرز می گوید: در مرکز توجه بودن برای بسیاری از کودکان ناراحت کننده است زیرا نمی دانند باید در آن موقعیت چه بگویند یا چه کاری انجام دهند و تا حدودی نگرانند که نکند مرتکب اشتباهی بشوند.

از قبل فرزندتان را آماده کنید. دکتر ویلیگاس ریمرز می گوید: “به او بگویید که دارید به بقیه معرفیش می کنید و آنها از دیدنش هیجان زده هستند”. همچنین می توانید در مورد کارهایی که می تواند انجام دهد یا چیزهایی که می تواند بگوید، یک نقشه ی ذهنی بدهید به عنوان مثال؛ با نشان دادن اسباب بازی مورد علاقه اش یا نقاشی ای که کشیده فرزندتان را به بقیه معرفی کنید در این صورت او هم احساس دستپاچگی نخواهد کرد. اگر او واقعا خجالتی ست این را از قبل به بقیه بگویید تا آنها هم خیلی سر به سرش نگذارند. همچنین موقعیتی را که ممکن است به طور کاملا غیر منتظره ای دوستی را ببینید و کاری که فرزندتان باید انجام دهد را تمرین کنید. این می تواند تمرین همین جمله ی ساده باشد “از دیدنتان خوشحالم” و سپس زمانیکه شما مشغول صحبت هستید با بردباری ساکت بماند و مدام جمله ی (مامان میشه بریم؟) را تکرار نکند.

شرایط خجالت آور و چگونگی تسهیل آنها

اشتباه بچه گانه

فرض کنید پسرتان در نهار خوری مدرسه دعوایش شود و نهارش را روی زمین بریزد. یا در یک مسابقه ی فوتبال، توپ را به طرف دروازه ی تیم دیگر شوت کند. هر زمانی که اشتباهی مرتکب شود، تصمیم می گیرد پنهان شود. یک اشتباه در برابر هم سن و سالها برای بچه های 5 و 6 ساله تحقیر آمیز است زیرا آنها در تلاشند تا دوستان جدیدی برای خودشان پیدا کنند. دکتر ویلیگاس ریمرز می گوید: “آنها فکر می کنند بچه های دیگر وقتی اشتباهی از آنها ببینند دیگر تمایلی به دوستی با آنها یا وقت گذراندن با آنها نخواهند داشت”.

به بچه هایتان بگویید که اشکالی ندارد اگر به اشتباهشان بخندند. در حالیکه اولین واکنش او ممکن است گریه کردن یا عصبانی شدن باشد، اما سعی کنید از آن چیز خنده داری بسازید یا مثلا بگویید “خیلی بامزه بود” این ها روش هایی برای جلب توجه است. به او یادآوری کنید که وقتی بچه های دیگر مرتکب اشتباه می شوند به آنها زمان بدهند، بنابراین او در موقعیت مشابه همین کار را در مورد خودش انجام خواهد داد.

هر کاری که می توانید انجام دهید

اگر همکلاسیِ دخترتان آدرس خانه اشان را به طور کامل بلد است، دختر شما هم باید آدرس خانه تان را به طور کامل بلد باشد. خواهرش بازی انگشتک را بلد است؟ او نیز باید آن را امتحان کند. هم کلاسیش اسکی روی یخ بلد است؟ دختر شما هم از شما درخواست خواهد کرد که اسمش را در کلاس اسکی روی یخ ثبت نام کنید. هر زمانی که کسی بتواند کاری را انجام دهد که او نمی تواند، یک مسئله ی بزرگ پیش می آید. دکتر کلینیپیتر می گوید: “کودکان در این گروه سنی درباره ی کارهایی که انجام می دهند و اینکه چطور با دیگران مقایسه می شوند نگران هستند”. اگر بچه ای نتواند کاری را که هم سن و سالانش قادرند انجام دهند را انجام دهد، ممکن است احساس ضعف و شکست بکند.

تمام تمرکزتان را روی فرزند خودتان بگذارید. دکتر کلینیپیتر می گوید: “به او بگویید که او همیشه کارها را به بهترین نحو انجام می دهد، و روی چیزهایی که به خوبی از پسشان بر می آید تاکید کنید”. سپس توضیح دهید که هر کس استعدادهای متفاوتی دارد. اگر او نمی تواند همان کاری که دوستش انجام می دهد را انجام دهد نباید احساس بدی داشته باشد. اما به او کمک کنید در مورد چگونگی یادگیری و ارتقاء مهارت های مورد نیاز برای انجام کارهایش فکر کند. به عنوان مثال، اگر او از اینکه نمی تواند بندهای کفشش را ببندد ناراحت است به او پیشنهاد کنید که به او یاد دهید. دکتر ویلیگاس ریمرز می گوید: “این می تواند به او کمک کند تا متوجه شود با اینکه شرمساری و احساس خجالت، احساس خوبی نیست، اما او می تواند کاری در این مورد انجام دهد”.

پیروز شدن بر احساس خجالت

آیا پسرتان با دختر همسایه بازی می کند اما وقتی دوستان پسرش در اطراف باشند، به او بی محلی می کند؟ شاید او مدام در مورد یک دختری در مدرسه صحبت کند اما به دوستانش بگوید که او “زشت” است. تبعیض های میان دختر و پسر می تواند فوق العاده ناخوشایند باشد. دتر کلینیپیتر می گوید: “هنور بسیاری از بچه ها فکر می کنند که پسرها باید با پسرها بازی کنند و دختر ها با دخترها، بنابراین اگر رابطه ی یک پسر و دختر را با هم ببینند ممکن است از نظرشان کاملا غیر معمول بیاید”.

تصور نکنید که دوست بودن یک دختر با پسرتان به این معنی ست که پسرتان او را “دوست دارد”. به او توضیح دهید که تو دوست های هم جنس زیادی داری و این مسئله ی مهمی نیست. اما اگر فکر می کنید نمی تواند یک رابطه ی دوستی معمولی باشد، سعی کنید مانع از ادامه ی آن شوید. دکتر فیشر می گوید: “بگذارید بداند که آدمها با گذشت زمان تغییر می کنند”. سپس اگر او می خواهد در این باره با شما صحبت کند، این اجازه را به او بدهید، در غیر این صورت بگذارید راحت باشد.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 1 میانگین: 5]
مطالب بیشتر

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

11 + یازده =