چند روش برای آموزش اخلاق و ادب به کودکان قبل از سن مدرسه

پنج روش برای آموزش اخلاق و ادب به پیش دبستانی ها

کودکان قبل از ورود به مدرسه بسیار شیطون و بازی گوش هستند. بعضی وقت ها با لجبازی یا چیز های کودکانه ای مانند لوس شدن می توانند این حس سرشکستگی را در والدین خود ایجاد کنند. همه کودکان به صورت فطری اخلاق و ادب را خوب می دانند ولی این به تنهایی کافی نیست! آن چیزی که مهم است آموزش اهمیت اخلاق و ادب به آنها است.

آنها باید بدانند که ادب داشتن خیلی مهم است و وقتی به مدرسه می روند باید به اخلاق ، ادب و انضباط خود بیشتر توجه کنند.

اکنون زمان این است که به فرزندتان اهمیت خوب و خوش اخلاق بودن را نشان دهید اما دانستن اینکه یک کودک پیش دبستانی باید چطور رفتار کند کار سختی ست.

در این سنین؛ بالا رفتن از میز غذاخوری و نشستن روی آن یا فراموش کردن گفتن متشکرم به دوست خانوادگی ای که به خانه تان می آید و برایش هدیه ای می آورد کاملا طبیعی به نظر می رسد.

دکتر کتی هیرش-پاسک استاد روانشناسی دانشگاه تمپل در فیلادلفیا می گوید: “در حالیکه برای پیش دبستانی ها عادی ست که کاملا خود محور رفتار کنند، اما آموزش ادب و اخلاق به آنها یاد آوری می کند که سایر افراد دیگر در جهان نیز مهم هستند و باید به آنها احترام گذاشته شود”.

خوشبختانه، این سن بهترین سن برای آموزش امور اجتماعی ست زیرا فرزندتان به طور طبیعی مشتاق جلب رضایت و نظر شماست. برای بهبود حس آداب دانی او، همین حالا کار روی عادت هایش را آغاز کنید.

بهترین رفتار: مهربان باش

در مهد کودک و در زمین بازی رعایت نوبت، به اشتراک گذاری و رفتار دوستانه داشتن با بچه های دیگر جزو قوانین زمین بازی ست.

این کار را انجام دهید: جودی استونر یک روانپزشک بالینی و یکی از نویسندگان “رفتارهای خوب، مُسری ست” می گوید: به رفتار افرادی که مورد توجه شماست و دوست دارید آنها را در فرزندتان ببینید اشاره کنید. اگر فرزندتان را نسبت به رفتارهای خوب و پسندیده ای که مورد نظرتان است آگاه کنید، او شروع به شناسایی رفتارهای مورد تایید شما می کند.

کودکان در این سن هنوز حس مالکیت دارند، بنابراین تشویق آنها برای به اشتراک گذاری می تواند کار سختی باشد. در واقع زمان می برد تا او درک کند که اگر کسی با اسباب بازیش بازی کند دردناک نیست پس باید با او همدردی کنید. و زمانیکه فرزندتان اسباب بازیش را به کسی می دهد یا اجازه می دهد کسی با اسکوترش یک دور بزند باید اشیاق خود نسبت به این رفتار را به او نشان دهید. احتمالا فرزندتان به تشویق شما توجه بیشتری نشان خواهد داد تا دادن اسباب بازی به شخص دیگر یا هر چیزی دیگری.

بهترین رفتار: از لطفا و سپاسگذارم استفاده کن

استفاده از “کلمات جادویی” ممکن است به نظر شما برای فرزندتان فقط یک روال سرگرم کننده باشد، اما این زیبایی های رفتاری می تواند باعث شود دیگران احساس خوبی داشته باشند.

این کار را انجام دهید: یک الگوی رفتاری باشید. دکتر روبرتو گولینوف استاد آموزش در دانشگاه دلاوِیر در نیوارک می گوید: “بچه ها عاشق اینند که رفتار پدر و مادرشان را تقلید کنند”. اما او در مکالمات روزمره یاد خواهد گرفت که از لطفا و سپاسگذارم استفاده کند و اگر وقتی مودبانه چیزی را درخواست می کند یا مودبانه پاسخ می دهد خیلی سریع او را تشویق کنید و نسبت به این رفتارها واکنش مثبت نشان دهید، این روند تسریع می شود. اگر هم فراموش کرد فقط یک تذکر کوچک به او بدهید.

بهترین رفتار: حرفم را قطع نکن

فرض کنید دارید با دوستتان تلفنی صحبت می کنید و ناگهان در دست دیگرتان کشش احساس می کنید اما مطمئنید این کسی نیست جز فرزندتان که دارد دستتان را می کشد. همانطور که می دانید، وقتی فرزندتان می خواهد به او توجه شود، سماجت خواهد کرد که همان لحظه آن اتفاق بیفتد. اما فرزندتان به اندازه کافی بزرگ شده است که بتواند صبوری کند و برای مدت زمانی خودش را با چیزی مشغول کند و خوب است که بتواند منتظر بماند.

این کار را انجام دهید: به او توضیح دهید که وقتی شما دارید با شخص دیگری صحبت می کنید، درست نیست که حرف شما را قطع کند مگر اینکه ضروری باشد (کسی صدمه دیده باشد یا کاری باشد که باید بلافاصله انجام شود). برای هر چیز غیر ضروری دیگری او را متقاعد کنید که “مامان داره با تلفن صحبت می کنه”. با خانه سازی هایت بازی کن وقتی تلفنم تمام شد کنارت خواهم بود”. بعد از اینکه تلفنتان تمام شد پیش او بروید و از او بخاطر اینکه منتظر شد تلفن شما تمام شود تشکر کنید و کاری که می خواست را برایش انجام دهید.

بهترین رفتار: رفتار مودبانه داشته باش

اگرچه بچه ها سعی می کنند به چهره ی غریبه ها نگاه نکنند، اما سلام و خداحافظی و پاسخ به یک سوال ساده، جزو آداب معاشرت اجتماعی به شمار می روند.

کاری که باید انجام دهید: جودی ونکوویچ مجری برنامه های کودک که به عنوان جودی بانوی آداب دان شناخته شده است پیشنهاد می کند: به جای اینکه مدام از فرزندتان بخواهید به این و آن سلام کند، کاری کنید که بتواند در مورد جزئیات شخصی که می بیند نیز برایتان صحبت کند. می توانید بگویید: “آیا می توانی بگویی که چشم های خانم جانسون چه رنگی هستند؟”این کار کمک خواهد کرد که او یاد بگیرد به چهره ی بزرگترها نگاه کند.

وقتی فرزندتان در “سلام کردن” استاد شد سعی کنید دست دادن را به او بیاموزید. ونکوویچ می گوید: این کار را با آموزش تفاوت یک دست دادن “از روی بی میلی” و دست دادن با اشتیاق و صمیمیت آغاز کنید. سپس مقدمات را در خانه تمرین کنید، می تواند با بازی کردن نقش های مختلف همراه باشد.

بهترین رفتار: غذا خوردن سر میز

نشستن روی صندلی بیشتر از چند دقیقه (به خصوص بدون تلویزیون یا اسباب بازی ها) می تواند برای هر بچه ای سخت و زجرآور باشد. دکتر استونر می گوید: اما بیشتر بچه های 3 ساله باید بتوانند حدود 15 دقیقه روی صندلی بنشینند. اگر خیلی سخت و چالش بر انگیز به نظر می رسد، زمان را روی 10 دقیقه تنظیم کرده و روی بیشتر شدنش کار کنید. مهم است که کودکتان متوجه شود شام، زمان دور هم بودن خانواده است.

این کار را انجام دهید: یک روال سازگار تنظیم کنید که حواس پرتی ها و اختلالات را کاهش دهد. چند نکته: از هر نوع آبمیوه یا شیرینی؛ درست قبل از وعده ی غذایی اجتناب کنید تا مطمئن شوید که فرزندتان گرسنه است، روی این مسئله که غذا حتما باید سر میز خورده شود پافشاری کنید، اجازه دهید او هر شب میز را بچیند و هر وقت که کار خوبی می کند یک برچسب به عنوان جایزه به او بدهید. دکتر استونر اضافه می کند: وعده های غذایی در کنار خانواده یک فرصت است که سایر آداب های مربوط به سر میز بودن را یاد بگیرد. تلفن همراهتان را سر میز خاموش کنید. دستمال سفره را روی پای خود بگذارید و غذا را با دهان بسته بجوید. ممکن است تغییر عادت های قدیمی کمی زمان ببرد اما می توانید به مرور عادت های جدید را جایگزین آنها کنید.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 0 میانگین: 0]
ممکن است شما دوست داشته باشید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 × 4 =