چرا نباید فرزندتان را باهوش خطاب کنید؟

وبمستران طلایی

چرا نباید کودکان را باهوش خطاب کنیم؟

کودکان را نباید با «گیج» خطاب کردن تحقیر کرد و همچنین نباید آنها را مدام « باهوش »خواند!!

آیا اگر به بچه هایمان بگوییم که باهوش هستند، داریم به آنها صدمه می زنیم؟ یک مطالعه ی جدید می گوید بله.

من تقریبا هر روز به بچه هایم می گویم که چقدر زیبا و باهوش هستند. پس من یک مادر فوق العاده هستم، درسته؟ بر اساس یک مطالعه ی جدید در روانشناسی امروز، خیر. این مطالعه می گوید: تعریف و تمجید از فرزندتان به این شیوه ممکن است به جای اینکه به آنها احساس خوبی در مورد خودشان بدهد “پیامدهای ناخواسته ای” داشته باشد. در واقع، محققان معتقدند تحسین هوش بچه می تواند انگیزه ی موفقیتش را تضعیف کند. اما این همه چیز نیست، بچه هایی که مدام با صفت باهوش مورد مخاطب قرار می گیرند، بیشتر احتمال دارد در مدرسه تقلب کنند. می گویید چطور ممکن است؟

بر اساس این مطالعه، انواع مختلفی از تعریف و تمجید وجود دارد که به طور متفاوتی روی بچه ها تاثیر می گذارند. بنابراین برای مثال، اگر به بچه ای بگویید تو خوب هستی، در واقع به او انگیزه می دهید که با انجام کارهای خوب این ویژگی را حفظ کند. اما وقتی به او می گویید تو یک تنبل باهوش هستی در نهایت او را به تقلب تشویق خواهید کرد، بنابراین او تمام تلاشش را می کند که همیشه در نظر شما چنین شخصی باقی بماند.

محققان برای رسیدن به نتایج خود، ۳۰۰ کودک ۳ تا ۵ ساله ی چینی را با یک بازی حدس زدنی با یک معلم مورد بررسی قرار دادند. سپس، به طور تصادفی به بچه های یک گروه گفته شد که آنها خیلی باهوش هستند. به گروه دوم گفتند که عملکردشان خوب است و این در حالی بود که گروه سوم هیچ تشویقی دریافت نکردند. سپس معلم بعد از اینکه به بچه ها گفت تقلب نکنند و به پاسخ های میزهای دیگر نگاه نکنند، از اتاق بیرون رفت. خب حدس می زنید چه اتفاقی افتاد؟ آن وروجک هایی که لقب باهوش گرفته بودند، خیلی بیشتر از گروه های دیگر زیر چشمی به میزهای دیگران نگاه کردند.

البته گیل هیمن، یکی از محققان این مطالعه اذعان دارد: “طبیعی ست به بچه ها بگویید چقدر باهوش هستند”. و اضافه می کند: “اما آنچه مطالعه ی ما نشان می دهد این است که آسیب آن می تواند فراتر از انگیزه و گسترش دامنه ی اخلاقی برود. این باعث می شود که یک کودک برای اینکه عملکرد خوبی داشته باشد، تمایل بیشتری به تقلب داشته باشد”.

دکتر کَنگ لی یکی دیگر از محققان نیز می گوید: “ما می خواهیم کودکان را تشویق کنیم”. “ما می خواهیم آنها در مورد خودشان احساس خوبی داشته باشند. اما این مطالعات نشان می دهد که ما باید یاد بگیریم که به مناسب ترین شیوه ها بچه ها را مورد تعریف و تمجید قرار دهیم، مثلا با تحسین یک رفتار خاص. فقط با این روش، به نتایج مثبت مورد نظرمان دست خواهیم یافت”.

بنابراین در یک جهان ایده آل، شما می خواهید بچه ای را بخاطر مطالعه ی زیاد یا گرفتن نمره ی خوب تحسین کرده تا تشویقش کنید این رفتار ادامه داشته باشد. اما حدس بزنید چه اتفاقی می افتد؟ با همه ی اینها به عنوان یک مادر هنوز هم میخواهم به بچه هایم بگویم که من فکر می کنم آنها به طرز شگفت آوری باهوش هستند. و رفتارهایشان را مورد تحسین قرار می دهم. من همه ی این کارها را انجام می دهم. من می دانم بیرون از خانه بیشمار افرادی هستند که کاری خواهند کرد که آنها احساس بدی داشته باشند، و من اینجا هستم که کاری کنم بچه هایم هر روز حس خوبی داشته باشند. این برداشت شخصی من از این تحقیق است.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: ۱ میانگین: ۵]
ممکن است شما دوست داشته باشید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

9 + 4 =