مواردی که باید برای تنبیه کودک ناسپاس رعایت کرد

وبمستران طلایی

چگونه با کودکانی که اصرار به انجام کار خاصی دارند و ممکن است به شما بی احترامی کنند برخورد کنیم؟

درخواست های ظاهرا بی حد و مرز و نگرش ناخوش آیند بچه ها به این معنی نیست که فرزندتان دارد زیاده خواه یا خودخواه بار می آید.

آیا باید این کودکان را تنبیه کنیم؟

درخواست های ظاهرا بی حد و مرز و نگرش ناخوش آیند بچه ها را با برنامه ی کارشناس ما متوقف کنید.

“فقط یک بار دیگر، مامان! لطفااااااا؟”. دختر ۶ ساله ی من استلا، به من التماس می کرد که قبل از اینکه زمین بازی را ترک کنیم، یک بار دیگر سوار سرسره شود. اما در واقع آخرین باری که سوار سرسره شد قرار بود آخرین بار باشد و من دیگر از بگو مگو خسته شده بودم. علاوه بر این احساس کردم تمام روزم را صرف سر و کله زدن با درخواست های او به منظور کم کردن محدودیت هایش کرده بودم؛ مثلا: خواندن یک فصل بیشتر از کتاب جونی جونز، پنج دقیقه بیشتر ماندن در زمان بازی، یک قسمت دیگر از مجموعه ی جورج ماجراجو و یک کوکی هر چند که او قبلا یک آیس پک هم خورده بود.

آیا او بالاخره خواسته هایش تمام می شود؟ دکتر جِن برمن مشاور والدین و نویسنده ی بچه ی عالی: ۱۲ راهی که به فرزندتان کمک کنید در ۳ سال اول زندگی یک شروع طوفانی داشته باشد؛ می گوید: “احتمالا این خواسته ها شما را دیوانه می کند اما برای بچه های ۵ و ۶ ساله طبیعی ست که محدودیت ها را آزمایش کنند”. “این زمانی ست که بچه ها در بیان افکار و نکات مورد مذاکره دقیق می شوند و این مهارت ها را روی شما می آزمایند”.

خبر خوبی که دکتر برمن می گوید: این است که درخواست های پی در پی به این معنی نیست که فرزندتان دارد زیاده خواه یا خودخواه بار می آید. در حقیقت، معمولا بچه ها در سن ۸ یا ۹ سالگی از این مرحله عبور می کنند. وقتی دارید با درخواست ۱۰۰ ام فرزندتان سر و کله می زنید و واقعا به ستوه آمده اید به قدری که دلتان می خواهد فریاد بزنید، همدردی کوچکی برایتان داریم. به خصوص از آنجا که متخصصان رشد کودک انجام برخی کارها را منع می کنند. ما بهترین موارد جایگزین برای این کارها را از آنها پرسیدیم.

یک معامله انجام دهید

احتمال اینکه فرزندتان آن محدودیت هایی که به طور منظم رخ می دهند را نشانه رود بیشتر است؛ بخصوص هنگامی که دارد از چیزی لذت می برد یا تلاش می کند انجام چیزی که از آن متنفر است را به تعویق بیاندازد. از این کارهایش به نفع خود استفاده کنید تا او را در تصمیم گیری مشارکت دهید. بنابراین، اگر پسرتان همیشه یک فصل دیگر از “کتاب خانه درختی جادویی” را طلب می کند درحالیکه شما در حال خوردن شام هستید، با هم تصمیم بگیرید که چند فصل از آن را بخوانید. دکتر هاروی کارپ مشاور والدین و خالق دی وی دی و کتاب “شادترین کودک نوپا” پیشنهاد می کند: با دادن قدرت انتخاب به او این فرصت را به او بدهید که در تصمیم گیری مشارکت کند، مثلا بگویید: “آیا باید یک فصل را بخوانیم یا دو فصل را؟” پس حتی اگر وقتی خواندتان تمام شد و او بگوید که یک فصل دیگر نیز بخوانید، می توانید بگویید: “تو داستان ها را دوست داری، اما یادت باشد تو سر میز گفتی دو فصل. شاید فردا بتوانیم یک فصل بیشتر بخوانیم”.

حواستان به فرزندتان باشد

همه ی ما می دانیم که قبل از رفتن به جایی مثلا خانه ی یک دوست؛ مهم است که هشدارهای اولیه ای به بچه های نوپا بدهیم اما گاهی اوقات فراموش می کنیم که بچه های بزرگتر نیز به این تذکرات نیاز دارند. دکتر برمن می گوید: “حتی بزرگسالان نیز برای تغییر رفتار به کمک نیاز دارند”. “اگر من با همسرم در کتاب فروشی مشغول مرور کتاب ها باشم و او ناگهان بگوید: بسیار خوب، دیگر کافی ست بیا برویم، این واقعا نا امید کننده است. من ترجیح می دهم او بگوید ده دقیقه فرصت داری تا نگاهی به کتاب ها بیاندازی.

بچه های پنج و شش ساله به یادآوری های مداوم نیاز ندارند، اما در نیمه ی راه یا حداقل قبل از اینکه فعالیت به پایان برسد، به او هشدار دهید. سعی کنید در یادآوریتان، زمان باقی مانده ی او را پیش بینی کنید. بنابراین اگر او معمولا بعد از بازی “سرزمین آب نبات” بحث می کند و شما مجبورید یک بار دیگر دیگر بازی کنید تا او شانس دیگری برای ضربه زدن به شما را داشته باشد، می توانید در همان ابتدا بگویید: “اگر دوباره من برنده شوم، این آخرین باری ست که بازی می کنیم. تو می توانی دفعه ی بعدی که دوباره این بازی را انجام دادیم، به من ضربه بزنی”.

درد آنها را احساس کنید

حتی اگر پیشاپیش با او معامله کرده اید و حد و مرز را برایش مشخص کرده اید و او همچنان برای چیزی بیشتر التماس می کند، باید چه کاری انجام دهید؟ تحقیقات نشان می دهد که اگر شما ابراز همدردی کنید بیشتر احتمال دارد که به جای مخالفت؛ با شما همکاری کند. به عنوان مثال؛ قبل از اینکه به او بگویید نه، بگویید که حس نا امیدی او را درک می کنید. به عبارت دیگر، وقتی فرزندتان بین انتخاب یک ماشین اسباب بازی و یک بسته کارت بازی مردد است و اصرار می کند: “اما من هر دوی آنها را می خواهم”، “اولین پاسخ شما باید این باشد که آرام باشید و بگویید “میدونم عزیزم”.

لیان اسمیت مربی و مدرس والدین در سیاتل می گوید: همدردی شما او را آرام می کند و به او کمک می کند به وضعیت تفکر منطقی بازگردد”. سپس شما می توانید قانون را به او یادآوری کنید که امیدوارم قبل از ورود به فروشگاه آن را وضع کرده باشید: “ما توافق کردیم که فقط یک چیز برداری، اینطور نیست؟”

در موضع خود باقی بمانید

گاهی اوقات مهم نیست شما چقدر با او احساس همدردی می کنید، فرزندتان قدم از قدم بر نخواهد داشت. دکتر برمن می گوید: شاید زمان بازی تمام شده و وقت آن رسیده که خانه ی دوستش را ترک کنید و او شروع به فریاد و التماس کند، به دلایل بی شماری که او برای بیشتر ماندن می آورد توجه کنید و استدلال هایش را بشنوید و در صورت لزوم دلایل خودتان را توضیح دهید. اگر روشن شد که او فقط صرفا جهات مخالفت، دارد مخالفت می کند، از موضع خودتان عقب ننشینید. این ممکن است به معنای گفتن این باشد که “من دیگر نمی خواهم در این مورد صحبت کنم” و بروید.

یا این نکته از هال رانکل درمانگر آتلانتایی و نویسنده ی کتاب “رفتار والدین بدون داد و فریاد: بگویید، نه تصمیم من تغییر نمی کند؛ بارها و بارها تا زمانیکه فرزندتان دست از مشاجره بردارد. رانکل می گوید: تکرار کردن این جمله می تواند شبیه شکستن یک رکورد باشد”. “اما عصبانی نشوید، اگر عصبانی شوید، او به جای تمرکز روی رفتار خودش روی رفتار شما متمرکز خواهد شد”.

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: ۰ میانگین: ۰]
ممکن است شما دوست داشته باشید

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

چهار + سه =