درباره زندگی امام جواد (ع) امام نهم شیعیان

0 ۱۱۶

زندگی نامه امام جواد (ع) امام نهم شیعیان

زندگی معصوم یازدهم ( امام جواد (ع) ) در یک نگاه

زندگی معصوم یازدهم در یک نگاه نام: محمد (ع) نام پدر: امام رضا (ع) نام مادر: سبیکه (خیزران) القب: جواد، تقی کنیه: ابو جعفر، مختار محل تولد: مدینه النبی زمان تولد: دهم رجب سال ۱۹۵ هجری قمری زمان شهادت: ذی قعده سال ۲۲۰ هجری قمری در بیست و پنج سالگی محل شهادت: کاظمین، نزدیک بغداد زیارتگاه امام: شهر کاظمین دوران امامت: از هفت سالگی تا بیست و پنج سالگی 

امام جواد (علیه السلام) امام نهم شیعیان محمد بن علی (علیه السلام) معروف به جواد و تقی است. مادر گرامی او را به نام سبیکه (و یا سکینه) و خیزران در تاریخ ثبت کرده بودند. امام محمد تقی (علیه السلام) هنگام شهادت پدر، حدوداً هشت ساله بود و پس از شهادت جان گداز حضرت رضا (علیه السلام) در اواخر ماه صفر سال ۲۰۳هجری، مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالائمه (علیه السلام) انتقال یافت. هنگامی که مأمون پس از شهادت امام رضا (علیه السلام) در سال ۲۰۴ هجری به بغداد برگشت، از طرف امام رضا (علیه السلام) اطمینان خاطر پیدا کرده بود؛ ولی این را میدانست که شیعیان پس از امام رضا (ع) فرزند او را به امامت خواهند پذیرفت و در این صورت خطر همچنان بر جای خود خواهد ماند.

او سیاست کنترل امام کاظم (ع) از سوی پدرش را – که او را به بغداد آورده و زندانی کرده بود – به یاد داشت و با الهام از این سیاست، همین رفتار را با امام رضا (علیه السلام) در پیش گرفت؛ ولی با ظاهری آراسته و فریبکارانه؛ به گونه ای که می کوشید نه تنها در ظاهر امر مسأله زندان و مانند آن در کار نباشد؛ بلکه با برخورد دوستانه چنین تبلیغ شود که او علاقه و محبت ویژه نیز به ایشان دارد.

اینک نوبت به امام جواد (علیه السلام) رسیده بود، تا به نحوی کنترل شود. مأمون برای انجام این هدف، دختر خود را به عقد وی در آورد و او را داماد خود کرد. از همین رهگذر بود که مأمون به راحتی می توانست از طرفی امام را در کنترل خود داشته باشد و از طرف دیگر رفت و آمدهای شیعیان و تماس های آنان را با حضرت زیر نظر بگیرد. بر اساس برخی نقل های تاریخی، مأمون پس از ورود به بغداد در سال ۲۰۴، بلافاصله امام جواد (علیه السلام) را از مدینه به بغداد فرا خواند. افزون بر این، مأمون متهم بود که امام رضا (علیه السلام) را به شهادت رسانده است.

اکنون می بایست با فرزند وی به گونه ای رفتار کند که از آن اتهام نیز تبرئه شود. یکی از روش هایی که مأمون در مورد حضرت رضا (علیه السلام) به کار می بست، تشکیل مجالس بحث و مناظره بود. مأمون و بعد معتصم عباسی می خواستند از این راه به گمان باطل خود، امام (علیه السلام) را در تنگنا قرار دهند. در مورد فرزندش حضرت جواد (علیه السلام) نیز چنین روشی را به کار بستند.

به خصوص که در آغاز امامت، هنوز سنی از عمر امام جواد (علیه السلام) نگذشته بود؛ اما آن حضرت با عمر کوتاه خود و در دوره ای که فرقه های مختلف اسلامی و غیر اسلامی میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران زندگی می کردند و علوم و فنون سایر ملت ها پیشرفت نموده و کتاب های زیادی به زبان عربی ترجمه شده و در دسترس قرار گرفته بود، ایشان با کمی سن وارد بحثهای علمی گردید و با سرمایهٔ خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی نشأت گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت. معتصم، خلیفه عباسی، نمی توانست این امور را تحمل کند، به همین دلیل دستور داد ایشان را مسموم کنند و سرانجام امام جواد در سال ۲۲۰ هجری به شهادت رسیدند و در کاظمین به خاک سپرده شدند.

به این ترتیب امام جواد (علیه السلام) در مدت ۱۷ سال دوران امامت خود، به نشر و تعلیم حقایق اسلام پرداخت و شاگردان و اصحاب برجسته ای تربیت کرد که هر یک خود قله ای از قله های فرهنگ و معارف اسلامی بودند.

همچنین می توانید مطالب بیشتری درباره زندگینامه و همچنین داستان های پیامبران و امامان را مطالعه بفرمایید.

منبع: 

کتاب: داستان هایی از زندگانی چهارده معصوم (ع)

نویسنده: سجاد خسروی – 1393 

به این نوشته چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 0 میانگین: 0]
مطالب بیشتر

نظر شما در باره این نوشته چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × چهار =